آنچه اسلام می‏گوید نه آن چیزی است‏ که مخالفان اسلام، اسلام را بدان متهم می‏کنند، یعنی محبوسیت زن در خانه‏، و نه نظامی است که دنیای جدید آنرا پذیرفته است و عواقب شوم آن را می‏بیند، یعنی اختلاط زن و مرد در مجامع.

حبس کلی زن در خانه، نوعی مجازات بود که به طور موقت در اسلام برای‏ زنان بدکار مقرر شد:
«و اللاتی یأتین الفاحشة من نسائکم فاستشهدوا علیهن اربعة منکم فان‏ شهدوا فامسکوهن فی البیوت حتی یتوفاهن الموت او یجعل الله لهن سبیلا» (نساء/15).
''ترجمه: زنانی از شما که مرتکب زنا می‏شوند، چهار شاهد بر آنان بگیرید. اگر چهار شاهد شهادت دادند (به ترتیبی که به تفصیل در سنت بیان شده و فقه‏ متصدی آن است) آنان را در خانه حبس کنید تا عمرشان به پایان رسد یا خدا راه دیگری بر ایشان معین کند.''

مفسران می‏گویند:
مقصود از راه دیگر اشاره به این است که این حکم موقت‏ است و در آینده حکم دیگری برای آنان خواهد آمد. آیه 2 از سوره نور که‏ حکم مرد و زن زناکار را بیان کرده است همان است که این آیه با اشاره آنرا وعده داده است.

مقصود این است که اسلام، با اختلاط مخالف است نه با شرکت زن در مجامع‏ و لو با حفظ حریم.
اسلام می‏گوید: نه حبس و نه اختلاط بلکه حریم.

سنت جاری مسلمین از زمان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم همین بوده است که زنان از شرکت در مجالس و مجامع منع‏ نمی شده‏اند؛ ولی همواره اصل " حریم " رعایت شده است. در مساجد و مجامع، حتی در کوچه و معبر، زن با مرد مختلط نبوده است. شرکت مختلط زن و مرد در مکان ها، برخلاف مرضی شارع مقدس اسلام است.

مسئله حجاب، صفحه 220-219